Powietrzne i morskie siły Stanów Zjednoczonych
zaatakowały obiekty terrorystyczne?
Lot nr 103 linii Pan Am rozbił się w mieście Lockerbie.
George Herbert Walker Bush?
Nie możemy kontynuować tej agresji wobec Kuwejtu.
Zaatakowano USS Cole?
To był akt terroryzmu.
Akt wysoce tchórzowski.
Kolejna piosenka, którą zagramy, to stary i ceniony klasyk.
Dopóki coś go nie zatrzyma?
Upewniam się, że nie uderzą ponownie.
Ten samolot uderzył w World Trade Center.
Tysiące ludzi w biegu?
Musimy być i będziemy czujni.
Co ty odpierdalasz?
-Kurwa! -Już raz coś przegapiłam.
To się nie może powtórzyć.
To było dziesięć lat temu.
-Każdy coś wtedy przegapił. -Nie jestem „każdym”.
Poprzednio w Homeland?
Pieprzone CIA myśli, że pracuję dla Al-Kaidy?
Ja tak myślę.
Myliliśmy się co do Brody'ego.
Zaczekaj!
Ja? pomyliłam się.
Nasz spędzony weekend był prawdziwy.
Carrie, pierdol się.
Każdego dnia modlę się, byś nigdy nie zapomniał o tym,
co zobowiązałeś się uczynić, by uczcić pamięć Issy.
To Issa, mój syn. Chcę, by nauczył się angielskiego.
„Dom musi być mocny, by byli bezpieczni”.
Świetnie.
Zdalnie sterowany pocisk zniszczył część osiedla
w górach północnego Iraku.
Zdjęcia 83 martwych dzieci rzekomo zabitych w tym ataku,
uważamy za sfabrykowane przez terrorystów w celach propagandowych.
Wiceprezydent, główny inspirator bezzałogowych ataków,
w których zginął Issa.
Poprosi cię o kandydowanie na stanowisko polityczne.
Zgódź się.
To będzie sygnał dla Nazira, że jesteś oddany sprawie.
Aileen zidentyfikowała Toma Walkera. To on jest terrorystą.
Tom zginął. Tak mi powiedzieli.
Musimy go znaleźć, nim cokolwiek się stanie.
Walker spotykał się z człowiekiem, który robi tu interesy.
Jeździ samochodem na dyplomatycznych tablicach.
Ten dom po lewej. Tam mieszka nasz saudyjski dyplomata.
A jeśli Zahrani nic nam w najbliższym czasie nie da?
Znajdziemy elegancki sposób, by go zgarnąć i przesłuchać.
Co wiemy? Niewiele.
Ale w naszej pracy niewiele czasem wystarcza.
Chociażby Mansoor Al Zahrani.
Ułożony drugi sekretarz ambasady Arabii Saudyjskiej.
Trzy dni temu widziano go, jak wyszedł z pracy.
Obserwujemy go przez całą dobę.
Przechwyciliśmy każdy telefon, który wykonał w ostatnim tygodniu.
Przekopaliśmy jego życie zawodowe, finansowe i prywatne.
Krótko mówiąc, chwyciliśmy go za nogi i porządnie przetrząsnęliśmy.
Zainteresowały nas dwie rzeczy.
Pierwsza?
Al Zahrani jest zadłużony na około 750 tys. dolarów.
Nawet ja umiem lepiej inwestować.
Sprawa druga?
Al Zahrani jest gejem.
Ma trzy żony i dziesięcioro dzieci. Jest bardzo religijnym muzułmaninem.
W każdy czwartek, gdy wszyscy myślą, że biega w parku,
udaje się do łaźni w Dupont Circle.
Udało nam się tam wejść podczas jego ostatniej wizyty.
Jak widać, jest niegrzecznym chłopcem.
Wierzę, że te dwie rzeczy dadzą nam to, czego szukamy.
Czyli skurwiel wyda nam Toma Walkera i zdradzi plan Abu Nazira.
Większość zadłużonych kont Al Zahraniego jest w banku
z zamkniętymi funduszami inwestycyjnymi o nazwie Market Security.
Jak mówiłem, wiele nie mamy, ale to już jakiś trop.
-William Pritchard? -To ja.
Carrie Mathison.
-Naprawdę jest pani szpiegiem? -Raczej oficerem wywiadu.
Ale fajnie. Mogę opowiedzieć o tym żonie?
-Nie. -Jeszcze fajniej.
Jak wspomniałam przez telefon, jesteśmy zainteresowani
jednym z waszych klientów, Mansoorem Al Zahranim.
Czytałem jego akta. Ponura lektura.
A może sprawilibyśmy mu trochę bólu?
Wolałbym odzyskać pieniądze, które jest nam winien,
ale trochę bólu nie zaszkodzi. Jak mogę pomóc?
Chcielibyśmy pożyczyć pański bank.
Na pewno nie mogę powiedzieć żonie?
Wiceprezydent ogłosił, że wojna z terroryzmem jeszcze potrwa.
-Sierżant Brody? -Tak.
Musimy sprawdzić pański dom.
-Co do chuja? -Służby Specjalne.
Sierżancie Brody, przepraszam za najście.
Każdy się trochę stresuje przez pańskiego kolegę snajpera.
Czy Walker naprawdę jest tak świetnym strzelcem?
Tak.
Na nasze nieszczęście.
Rozejdźcie się.
Zaimponował mi pan swoim powrotem do prawdziwego świata.
Dziękuję.
Delegat Richard Johnson. Mówi panu coś to nazwisko?
Oglądam wiadomości.
Co pan myśli o ubieganiu się o jego miejsce
w nadchodzących przyspieszonych wyborach?
Praca z człowiekiem, który walczył z terroryzmem
byłaby dla mnie zaszczytem.
Z człowiekiem, który żył u boku wroga i rozumie go.
Co pan na to? Zainteresowany?
Tak.
Jestem zainteresowany.
Dobrze, bardzo dobrze.
Ale najpierw muszę porozmawiać z żoną.
-Coś stoi na przeszkodzie? -Szczerze mówiąc, tak.
Żony też potrzebujemy. Jest połową tej historii.
Bohater wojenny wraca do domu po ośmiu latach niewoli
do pięknej i kochającej żony.
Na pewno pan ją przekona.
Al Zahrani ma immunitet dyplomatyczny.
Dla was to pewnie szczegół,
ale dla nas, śmiertelników z Departamentu Stanu,
to poważna kwestia.
Nie wyślemy go do Tunezji. Nie poddamy torturom.
Będziemy mili i delikatni. Zadamy tylko kilka pytań w porze lunchu.
CIA nie ma prawa działać na terenie USA.
To przeciwko waszemu regulaminowi. To robota dla FBI.
Zahrani prowadzi siatkę terrorystyczną na terenie ambasady Arabii.
On i Tom Walker planują zamach na terenie USA.
Chuj z regulaminem.
-Nie ma tego na myśli. -Mam.
Nie wiesz, czy to się uda. Zatrzymacie gościa?
-Przyciągniemy. -Przyciągniecie go do banku i co?
-Macie ledwie kilka godzin. -Liczymy dwie.
Macie dwie godziny, zanim zacznie go szukać ambasada.
A jeśli nie zacznie gadać?
Bycie gejem w Arabii Saudyjskiej to jak u nas być antychrystem.
Jestem świadom naszych różnic kulturowych.
Jeśli Zahrani nie zacznie gadać, a my go wydamy,
dobrze wie, że straci wszystko.
-Wszystko. -Nie widzę powodów, by tego nie zrobić.
Nie słuchasz mnie? Dałem ci ich z dziesięć.
Idę z tym do sekretarza, David.
Wtrącę moje zastrzeżenia w pieprzony porządek obrad.
Powodzenia.
Carrie, poprowadzisz przesłuchanie.
To chyba zadanie dla Saula?
Al Zahrani będzie zbity z tropu, jeśli zrobi to kobieta.
-To może dać nam przewagę. -David ma rację.
Tu jest wszystko, co wiemy o Zahranim.
Na pewno nie masz nic przeciw?
Nadajesz się do tego.
Saul?
Nie jestem zły.
Pamiętasz, co kiedyś powiedziałeś o wyciąganiu prawdy z takich gości?
-Co? -Musimy odkryć, co czyni z nich ludzi,
a nie terrorystów.
Dobra rada.
Bierz się do pracy.
-Jezu, wystraszyłeś mnie. -Wybacz.
-Dzieciaki dotarły spokojnie do szkoły? -Nie obyło się bez histerii.
Chris jest przekonany,
że jest najgorszym sportowcem w całej ósmej klasie,
a Dana, że jest lesbijką, bo chłopcy budzą w niej wstręt.
Co się dzieje?
Po twoim wyjeździe miałem gościa.
-Kogo? -Wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych.
W naszym domu? A tu taki bajzel.
Wątpię, by to zauważył.
-Czego chciał? -Pamiętasz kongresmena Johnsona?
Tego biedaka, którego widzieliśmy u Gaines?
Rezygnuje i chcą, bym ubiegał się o jego miejsce.
Wiedziałam. Odmówiłeś, prawda?
Powiedziałem, że musimy to przedyskutować.
Rozważasz to? Chyba żartujesz.
A co mi pozostało?
Zostać w wojsku i wrócić do Iraku?
Dopiero co nasze życie i małżeństwo zaczęło wracać do normy.
Chcesz zostać politykiem? W ogóle nie będziemy cię widywać.
Znajdę mnóstwo czasu dla ciebie i dzieci.
Nie ma mowy. Nie zrobisz tego.
Myślę, że mogę coś zdziałać.
Naprawdę chcesz nam zafundować pranie brudów przez media?
Bo tak będzie.
Nie przestaną szukać, póki czegoś nie znajdą.
-Tego nie wiesz. -Ja i Mike.
Ty i ta paniusia z CIA, którą jebałeś.
Nie bądź naiwny.
Każdy szczegół wyjdzie na jaw.
Muszę się przebrać.
Zaczynam wyglądać jak te kobiety,
które w piżamie przywożą dzieci do szkoły.
Żony.
Trzy. Zahra, Hala i Yasmeen.
Zahrę poznał, kiedy mieli po 15 lat. Zaaranżowane małżeństwo.
Ma z nią pierwsze pięcioro dzieci.
Farid, Suhail?
Gamila, Huda i Wadiya.
Jak można mieć piętnaście lat i wziąć ślub?
Co piętnastolatkowie mogą wiedzieć o zawiłościach związków,
-o dbaniu o rodzinę? -Więcej niż ty?
Ałć?
-Mathison. -Hej.
To ja, Brody.
Jesteś tam?
-Tak, jestem. -Muszę się z tobą zobaczyć.
-Po co? -To sprawa osobista.
-Kiedy? -Teraz.
Nie mogę. A jutro wieczorem?
-Dlaczego nie dziś? -Pracuję.
Tak, pracuje.
Kto to?
Nikt. Sąsiad.
Na pewno nie dasz dziś rady?
Tak, naprawdę. Przepraszam.
Dobra.
To jutro. Gdzie i kiedy?
Możemy spotkać się w tym barze.
Czemu nie mogę wpaść do ciebie?
Och, tak. Jasne.
19:00? Wyślę ci adres.
Świetnie, to do zobaczenia.
Gorąca randka?
-Bynajmniej. -Więc? wyślesz adres hydraulikowi?
A chuj cię powinno obchodzić, komu przesyłam swój adres.
Myślisz, że to wystarczy? Że Zahrani zmięknie?
Wiesz dobrze, że są goście, którzy miękną od razu,
i tacy, którzy zgrywają bohatera i są gotowi oddać życie za sprawę.
Jest.
Wszystko gra?
Kontakt wzrokowy.
Tak, gra.
To dobrze.
Cieszę się, że wszystko gra.
To dobra rzecz.
Carrie.
Wypatrosz skurwysyna.
Hej.
Cześć.
Powiedzieli, że mogę cię tu znaleźć. Ćwiczysz rzuty z wyskoku?
Coś w tym stylu.
-Jak szczęka? -Może być.
Wybacz, stary. Przesadziłem.
Nie, zasłużyłem sobie na to.
Po co przyszedłeś, Brody?
Mówię ci, ten cały powrót do domu to ciężka sprawa.
-Rozumiem. -Albo paraduję jak pieprzony żołnierzyk,
albo robię jebane pranie.
Chcę wreszcie robić coś, co ma znaczenie.
Wiceprezydent Walden poprosił mnie o start w wyborach do Kongresu.
-Pierdolisz? -Nie.
Jess nie chce, żebym to robił.
-Wykorzystuje swoje prawo weta. -Dlaczego?
Boi się być w centrum uwagi.
-A ty chcesz to zrobić? -Coś muszę zrobić.
Albo to, albo odeślą mnie do jebanego Iraku.
To szkodzi mojej rodzinie.
Łapię dziwne nastroje. Ciężko ze mną wytrzymać.
Mikey, ty i?
Ty i Jessica?
Nie zrobiliście nic złego.
Nie mogę was winić za to, co się stało.
Myślałeś, że zginąłem.
Wiem, że zbliżyliście się do siebie.
Jestem pewien, że nie było łatwo wam się rozstać.
Cała ta sytuacja jest kompletnie pojebana.
Pogadaj z Jessicą. Powiedz jej, ile to dla mnie znaczy.
Muszę poskładać w całość moją rodzinę.
No i?
?ciebie posłucha.
Dzięki.
Jeszcze jedno.
Zaopiekowałeś się moimi dziećmi.
Zawsze będę ci za to wdzięczny.
Tędy proszę, zaraz to wyjaśnimy.
Mansoorze Al Zahrani, przedstawiam panu
Eli Soodik i Carol Sweetzer, moich pożyczkowych fachowców.
Wyłożą panu szczegóły restrukturyzacji zadłużenia.
Zostawiam pana w ich rękach. Jakby co, będę w pobliżu.
Ochrona to konieczność w tych czasach.
Ale po co? Przecież nie dajecie mi gotówki.
Proszę usiąść. Mamy kilka pytań, a czasu niewiele.
Musi pan wrócić do ambasady przed końcem przerwy na lunch.
Nie jesteście od pożyczek. Kim jesteście?
-Chciałbym stąd wyjść. -Nie możemy na to pozwolić.
CIA? FBI?
Kimkolwiek jesteście, nie macie prawa.
Jestem saudyjskim dyplomatą.
Mam dyplomatyczny immunitet. Dzwonię do ambasady.
To oburzające. Nie pozwolę na to.
Mój ambasador uda się do Białego Domu i oboje stracicie pracę.
Proszę spojrzeć na te zdjęcia. Potem może pan sobie dzwonić.
Proszę.
Nie zdradzę swojej ojczyzny.
Oczywiście. Proszę usiąść.
Jest pan winien Market Security 750 tys. dolarów.
W ambasadzie zarabia pan rocznie 170 tys.
Przez ostatnie trzy lata sprzedał pan wszystkie swoje akcje.
Nie ma pan oszczędności. Żadnych nieruchomości.
-Zgadza się? -Do czego pani zmierza?
-Wydaje pan znacznie więcej, niż zarabia. -To przestępstwo?
Samo w sobie nie, ale ciekawi nas, skąd ma pan płynność finansową.
Co jest w Genewie?
Zegarki z kukułką.
Dlaczego był tam pan aż sześć razy w tym roku?
Interesy mojego rządu.
Nasi przyjaciele ze Szwajcarii poinformowali nas, że w ostatnią sobotę
jadł pan śniadanie w Hotelu Beau-Rivage w towarzystwie Faraza Sabbaq.
Wręczył panu kopertę.
Zaniósł pan ją do banku Clariden przy Rue Francois-Versonnex.
20 minut później opuścił pan bank Clariden Leu bez koperty.
Powinien pan wiedzieć, że szwajcarskie służby obserwują Sabbaq,
no i na pana, bo on jest zaufanym kurierem Abu Nazira.
Nie znam Abu Nazira.
Abu Nazir dał pieniądze Sabbaq, który przekazał je panu,
a pan zdeponował je w szwajcarskim banku
i opłaca nimi swoje rachunki.
Po co tracić wszystko przez sprawę, w którą pan nie wierzy?
Nie jest pan ekstremistą.
Nie wierzy pan w radykalny islam. Kocha pan Zachód.
Dosyć pytań. Skończyłem z wami rozmawiać.
Czy naprawdę mam udostępnić te zdjęcia pańskim żonom, dzieciom, rodzicom?
?i ambasadorowi?
Śmiało.
Powiedzcie to, komu chcecie. Mam to gdzieś.
Ssam fiuty i kocham to. Pyszności.
Moje żony już to wiedzą. Mają to w nosie.
Kochają mnie, więc mam to w dupie.
Pierdolę was. Puśćcie to nawet w CNN.
Przyznam się do wszystkiego.
A teraz chcę wrócić do ambasady.
Siad na dupie! Nie skończyłam z tobą!
-Skończyłaś. -Panie Zahrani, chciałbym przypomnieć?
Kochasz swoje dzieci, prawda?
-Któreś kochasz najbardziej? -Oczywiście, że nie.
Myślę, że Janine jest pańskim oczkiem w głowie.
Jest nadzwyczajną młodą kobietą, tak jak wszystkie moje dzieci.
Ale pozostałe nie są studentami drugiego roku Yale
na kierunku politycznej filozofii.
Żadne nie jest stypendystą National Merit Scholar.
Żadne nie spędziło z panem dwóch dni w galerii Phillips,
kontemplując dzieła pańskich kochanych Impresjonistów.
Deportujemy ją.
I zadbamy o to, by nie mogła wjechać do Anglii, Niemiec, Francji,
Włoch czy pobłażliwej Skandynawii.
Zadbamy o to, by wróciła do Arabii Saudyjskiej i tyła
oraz nosiła burkę do końca swego żałosnego życia.
Co robi pan dla Abu Nazira w zamian za pieniądze?
Co robi pan dla Abu Nazira w zamian za pieniądze!?
Dostarczam informacji.
Mówię mu o tym, co myśli rząd saudyjski.
Ogólne informacje.
Spotkał się pan przynajmniej trzy razy z Tomem Walkerem, prawda?
Tak.
Tom Walker pracuje dla Abu Nazira?
Tak.
Miał zamiar zastrzelić prezydenta z dachu domu przy lotnisku Reagana?
Nic mi o tym nie wiadomo.
Gdzie jest Tom Walker?
-Ukrywa się. -Gdzie?
Nie wiem.
-Jakie ma teraz zadanie? -Nie wiem.
-Kiedy pan się tego dowie? -Kiedy Abu Nazir postanowi to powiedzieć.
Jaki macie sposób na spotkanie z Walkerem?
Wkładam za szybę mojego salonu ręcznie malowane serce.
Kiedy odbywa się spotkanie?
-Dzień po tym w południe. -Gdzie?
Skwer Farraguta przy fontannie.
Panie Al Zahrani, niech pan teraz wróci do domu
i wystawi ten rysunek w oknie.
Jutro w południe pójdzie pan jak zwykle na spotkanie z Walkerem.
Zrozumiałe?
-Jestem przynętą? -Tak.
Może pan już iść.
Co się ze mną stanie po tym wszystkim?
Wróci pan do swojego życia.
Nie powiemy ani słowa wywiadowi saudyjskiemu
o pańskich koneksjach z Abu Nazirem,
a pan nie wspomni o tym spotkaniu Abu Nazirowi.
Teraz pracuje pan dla nas. Witamy w CIA.
Cholera.
-Mike. -Hej.
Hej.
Wejdź.
Nie, lepiej tu zostanę.
Jak się masz?
Chujowo.
Brody był u mnie.
Tak?
Przeprosił za to, że mnie sponiewierał.
Powiedział, że nie wini nas za to, co się stało.
Podziękował mi nawet za opiekę nad jego dziećmi.
-Boże. -Wiem.
On naprawdę się stara, Jess.
Powiedział mi także o propozycji kandydowania.
I że jesteś temu przeciwna.
Mówiłam to z myślą o rodzinie. Tak będzie dla nas najlepiej.
Jess, w tej chwili Brody jest żołnierzem bez misji.
Przypomina człowieka, zagubionego we mgle.
Ta sprawa jest dla niego naprawdę ważna.
Chce działać. Zrobić to.
Pozwól mu.
Wtedy będzie lepszym ojcem i mężem.
Prosił cię o to.
Tak. I co z tego?
Ma rację.
Nie do wiary.
Przyszedł do ciebie i zaraz potem ty przychodzisz tu w jego imieniu?
To z lekka kazirodcze, nie sądzisz?
Rozbierzmy się może i wszyscy wskoczmy do łóżka.
-Jess, daj spokój. -Muszę wracać.
-Cześć. -Cześć.
Wchodź.
Miles Davis. Lubisz jazz?
Nie mam o nim pojęcia.
-Proszę. -Nie, dzięki.
Wpadłem cię tylko o coś spytać.
-Tylko proszę o szczerość. -Co?
Ktokolwiek z CIA wie o naszym weekendowym wypadzie?
Nie.
-Nikomu nie mówiłaś? -Nie.
-Na pewno? -Na pewno.
A mogą się tego jakoś dowiedzieć?
-Tylko jeśli im o tym powiem. -Czego nie zrobisz.
Wierz albo nie, ale cenię sobie moją prywatność.
Skąd ta nagła troska?
Poproszono mnie o kandydowanie na stanowisko polityczne.
Polityczne? O czym ty mówisz?
Wiceprezydent Walden prosił mnie o ubieganie się o fotel Johnsona.
Serio?
To?
Niespodzianka.
Nie zrobię tego, jeśli jest choć cień szansy, że dowiedzą się o nas media.
Nie mogę zrobić tego Jessice.
Byłem gnojem, a ona zasługuje na więcej.
I dostanie to.
Jessica niczego się nie dowie.
Dzięki.
Powinienem wracać do domu.
Tak, padam ze zmęczenia. Ciężki dzień.
Obiecujesz, że to zostanie między nami?
Obiecuję.
Żegnaj.
Dobranoc.
No to do roboty.
Jesteśmy jakieś 20 minut od celu.
Wybacz.
Saul, widać gdzieś Walkera?
Jeszcze nie.
15 naszych obstawia skwer. Carrie jest przy fontannie.
Pamiętajcie, że Walker jest uzbrojony i niebezpieczny.
Nie chcemy strzelaniny. Mamy go pojmać, a nie spłoszyć.
Działamy dopiero, kiedy Walker wejdzie w strefę przechwytu.
Carrie.
Znam procedurę, Saul. Nie pierwszy raz to robię.
Whit, jak idzie?
Pierwszy snajper na pozycji.
Mijamy Katedrę Narodową. Korek się rozładowuje.
Będziemy tam lada moment.
Jakiś ślad Walkera?
-Raport kwadrantów. -Północ. Nie ma Walkera.
-Wschód. Nic. -Zachód. Nic.
-Południe? -Południe. Nic.
Dotarliśmy.
Al Zahrani zmierza w kierunku Skweru Farraguta.
Południowo-zachodni róg.
Widzę Al Zahraniego.
Gdzie do chuja jest Walker?
Szukam.
Zahrani zbliża się do fontanny.
Przynęta zarzucona.
Na dziesiątej.
To może być Walker.
Brązowa czapka.
Czarna bluza. Niesie walizkę.
Cel w zasięgu.
Whit, uważaj na spust.
Jesteś tam na wypadek, gdyby coś poszło nie tak.
Wygląda jakby zmierzał w kierunku fontanny.
Nikt się nie rusza, póki Walker nie wejdzie w strefę przechwytu.
Nie widzę jego twarzy. Potrzebuję wizualnego potwierdzenia.
Finklestein, jest przed tobą.
-Przyjrzyj mu się. -Jasne.
Franklin, Patrelli, idźcie na niego od wschodu.
-Przyjąłem. -Się robi.
Dochodzi do Al Zahraniego.
Chcę potwierdzenia.
-Kurwa. Finklestein? -Staram się.
-Franklin? Patrelli? -To może być Walker.
Ciężko powiedzieć. Ma opuszczoną głowę.
Patrelli?
Czarny mężczyzna, 180 cm wzrostu, ogolony, wysportowany.
Nie mam pewności.
W lewej ręce ma neseser.
-No i? -Walker jest praworęczny.
A zegarek? Ktoś go widzi?
Na prawym nadgarstku.
Nie podoba mi się to, Saul.
-Wkroczyć? -Odmawiam.
Co jest w tej walizce?
Saul, co jest w tej jebanej walizce?
Czekaj na komendę.
-Zrozumiałem. -Kurwa.
Przepraszam. Wycofujemy się.
Zabierzcie stąd wszystkich.
Uciekajcie stąd!
Carrie!
Carrie?
Carrie?!
Eksplozja w porze lunchu zabiła pięć osób i raniła dziesiątki,
powodując także zamknięcie metra.
Agenci FBI pomagają policji w odcięciu całego rejonu eksplozji.
Bombiarz-samobójca. Atak terrorystyczny w Waszyngtonie.
-Tego nie wiemy. -To nie do wiary.
Hej, spokojnie, posłuchaj.
To pewnie jakiś świr,
który nauczył się z Internetu budowania bomb.
Ok?
Najważniejsze to nie panikować.
Ok.
-Gdzie dzieciaki? -Odrabiają lekcje.
-Jak to przyjęły? -Są wystraszone.
Dobra, porozmawiam z nimi.
Myślałaś o tej propozycji politycznej?
Mike dostarczył twoją wiadomość.
I?
Powiedziałam dzieciom, że wiceprezydent namawia cię do startu.
Powiedziałaś im?
Rozmawialiśmy o tym, jak wpłynie to na naszą przyszłość,
że wiąże się to z grzebaniem w przeszłości, plotkami?
Ale ostatecznie stwierdziliśmy, że powinieneś to zrobić.
Czy to znaczy, że się zgadzasz?
Tylko obiecaj, że cię ponownie nie stracę.
Obiecuję.
Więc tak. Masz moją zgodę.
Dziękuję za przyjście.
Dr Steiner mówi, że będziesz żyć. To jedynie drobny wstrząs.
Dosyć z balangami. Odstaw picie.
Wszystko będzie dobrze.
Weź dobre lekarstwa i tydzień urlopu, zanim wrócisz do pracy.
Sam bym tak chętnie odpoczął. Masz farta.
Gdyby zastanawiał cię bombiarz?
Czarny gość z walizką to Samuel Everett.
Bezdomny. Walker spotkał go w schronisku.
Musiał mu zapłacić za spotkanie z Zahranim.
Skąd Walker wiedział? Kto go ostrzegł?
Ta sama osoba, która przekazała żyletkę Hamidowi,
by mógł podciąć sobie żyły.
I ta sama osoba,
która ostrzegła Raqima Faisela i Aileen Morgan,
że zmierzamy w kierunku ich kryjówki przy lotnisku.
Miałaś rację.
Abu Nazir ma kogoś w rządzie USA.
Przenieśmy się teraz na schody Kapitolu,
na których wiceprezydent wyda oświadczenie.
Potrzebujemy kongresmena takiego jak sierżant Brody.
-Siła jego charakteru? -Zrób głośniej.
Chce stanowczo walczyć z terroryzmem, który uderzył w serce
BRODY STARTUJE DO KONGRESU
stolicy tego kraju nie dalej jak wczoraj.
Będzie stanowczy w tej walce przeciw trwonieniu pieniędzy
na najwyższych szczeblach władzy.
Z dumą i przyjemnością stoję tu dziś przed wami
i wyrażam wdzięczność za możliwość służenia krajowi.
Żyjąc przez osiem lat w mrocznej dziurze na Bliskim Wschodzie
zacząłem rozumieć, że służenie krajowi to najwyższe powołanie.
Święte i duchowe.
Przetłumaczone przez LingPerfect